Rutewka-Thalictrum rochebrunianum

To roślina zdecydowanie do większych przestrzeni. Z jednej strony zachwycić może lekkością i zwiewnym pokrojem z drugiej zaś prawdziwą masą kwiecia. Na ten wyśmienity efekt trzeba jednak cierpliwie poczekać, bo roślina potrzebuje czasu i dopiero w 3-4 lata po posadzeniu pokazuje pełnię swej krasy.

Odmiana największa w gatunku, rekordzistki mierzą nawet 2,5 m wysokości, zwyczajowo okazy dorastają do około 2 m wzwyż. Jej sztywne, fioletowosine pędy wznoszą się wyprostowane i mocno rozgałęziają ku górze do mnóstwa cienkich gałązek, osiągając u dorosłych egzemplarzy rozpiętość blisko 90 cm.

Wiosną okrywa się oryginalnie wybarwionym listowiem, blaszki mają bowiem srebrzysty odcień i osadzone są na purpurowych ogonkach. Latem ich zieleń nabiera bardziej niebieskiej tonacji. Liście złożone, niekiedy określane mianem paprociowych. Złożone z jajowatych lub eliptycznych blaszek wielkości około 3 cm, niekiedy klapowanych, z marginesami lekko zawijającymi się do wnętrza. U postawy rośliny tworzą koronkową, gęstą kępę, ku górze coraz mniejsze i rzadsze.

Szczyt rośliny należy jednak zdecydowanie do kwiatów, które niczym mgiełka otulają gałązki. Pojawiają się z dużą obfitością i dość późno, bo dopiero z końcem czerwca, ale utrzymują się do początków jesieni. Zawieszone na długich szypułkach, zebrane są po kilkanaście sztuk w luźne wiechy. Choć drobne, o średnicy niespełna 2 cm to zachwycają kolorem: 4 jasno lawendowe płatki układają się gwiaździście i niemal płasko wokół intensywnie żółtego oczka puchatych, długich pręcików. Roślina chętnie odwiedzana przez owady.

Gatunek pochodzący z dalekich krańców Azji, dokładniej z Japonii. Odmiana w 2016 roku została nagrodzona prestiżowym wyróżnieniem Award of Garden Merit przez Brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze.

Warunki uprawy:

Stanowisko – zdecydowanie słoneczne po lekki półcień. Warto wybrać miejsce widne, ale tak by latem nie była wystawiona na bezpośrednie działanie południowych, parzących promieni. Lokalizacja musi zapewnić jej również ochronę przed mroźnymi wiatrami.

Gleba – najważniejsze by ziemia była stale wilgotna, dobrze jeśli do tego jest jeszcze przepuszczalna i żyzna.

Mrozoodporność zupełna. Nie lubi przesadzania bo długo się aklimatyzuje na nowym stanowisku, niekiedy może wymagać podpory.

Z uwagi na swój docelowy rozmiar lepiej od razu zapewnić jej sąsiedztwo wyższych bylin, posadzić na tle okazałych krzewów lub na dalszym planie rabaty. Świetnie przesłoni nieatrakcyjne ściany, mury czy ogrodzenia. Ładnie prezentuje się w grupie monogatunkowej na jasnych skrajach zagajników. Z powodzeniem można podjąć się jej uprawy w dużej donicy, lecz trzeba liczyć się z tym, że urośnie mniejsza i pamiętać o zapewnieniu odpowiedniego poziomu wilgoci.

Roślina ukorzeniona w doniczce c 2
gd